بعید است حقوقدانی ایرانی باشد و به ویژه در موضوع آیین دادرسی کیفری در خود نیازی در مراجعه به آثار گرانقدر مرحوم پرفسور محمود آخوندی نبیند...
خوشبختانه زندگینامه خودنوشت آن استاد گرانمایه در قالب کتاب "نیمقرن در دادگستری"منتشر شده است که برای گروه های مختلف حقوقی_دانشجو،استاد،قاضی،وکیل_خواندنی و درس آموز است...
ایام نوروز فرصتی بود تا کتاب را مطالعه کنم و البته اذعان میکنم نکات درسآموز زیادی در خاطرات استاد است؛مخصوصا تحلیلهای کوتاهی که استاد در میان خاطراتشان ذکر میکنند و از دردهایی میگویند که برخی از آنها هماکنون نیز جاری و ساری است و دانشکده های حقوق و قوه قضاییه و دادگستری از آن رنج میبرند...
اما نکته مهم که بهانه انتشار این سطور است تاثیرگذاری شدید مادر آن استاد بزرگوار بر ایشان است که کاملا در خاطراتشان هویدا است.
مادری که به بهترین نحو از عهده نقش مادرانه برآمد و پس از فوت شوهر به نیکوترین شیوه تربیت فرزندش را_که خود نیز بلنداقبالیاش را پیشبینی کرده بود_به سرانجام رسانید و فرزندی را تربیت کرد که به حق عنوان پدر آیین دادرسی کیفری ایران برازنده او میباشد... هنگامی که خاطرات استاد از مادر را میخوانیم سرشار از همراهی با قرآن و حافظ و سعدی است؛منابع اصیل ارزش های معنوی و فرهنگی و دینی ما ایرانیان که اگر از آنها دور شویم خسارتش جبرانناپذیر است...
جا دارد به احترام مادرهایی اینگونه که در اوج سختی و گرفتاری آموزه هایی از جنس عشق و شعور و نیکویی و مهربانی و تلاش و پشتکار را به فرزندان خود منتقل مینمایند تمامقد قیام کنیم و برای رفتگانشان از این دنیا طلب رحمت و رضوان مضاعف و برای زندگانشان طلب صحت و سلامت و تندرستی نماییم و مانند جناب مولانا همنوا شویم که"که جان را فرش مادر میتوان کرد
.استاد محمود آخوندی در 20 اسفند 1312 در اهر متولد شدند و در سن 81 سالگی در 2 فروردین 1394 به دیار باقی شتافتند
...روحشان شاد
حبیب نژاد
به وقت هشتم فروردین 1400
https://www.instagram.com/p/CM994_MD3rK/?igshid=16eu82cp3xmmd